Mae Hong Son

Vanmorgen zijn we met een binnenlandse vlucht naar Mae Hong Son gevlogen. Een vlucht van nog geen half uur, maar met de bus zou het 5 uur duren! Dat wil dus zeggen dat we ons nu in een erg afgelegen gebied bevinden, zeer dicht bij de Birmaanse grens en eigenlijk zowat midden in de jungle.

Vanuit het vliegtuig kregen we al een magnifiek zicht op deze omgeving: groen, groen, groen en bergen, bergen, bergen. Het was overigens een redelijk klein vliegtuig. Koen kende zelfs het type niet!

Rond 11:30 waren we al in het hotel, een heel ander hotel dan alle vorige... Heel veel houtwerk, heel open, grote houten terrassen en slechts 2 verdiepingen. Buiten zie je de mooiste (en zeer grote) vlinders vliegen.

Na de middag vertrokken we alweer op uitstap. Ik vond het jammer dat we vergezeld werden van de tropische regenbuien, maar de anderen vonden dat zelfs nog tof! De rit met de minibus ging hoog de bergen in. Ik werd als het ware overdonderd door de weelderige tropische plantengroei langs deze bergweg. Jazeker, we zitten vlakbij de jungle. Immens grote bananenbomen gewoon in het wild... en allerlei andere begroeiing.

De tocht ging naar 2 dorpen waarvan de inwoners in zeer primitieve omstandigheden leven. Het zijn geen Thai. Het eerste dorp wa de stam van de Mongh en deze mensen zijn afkomstig uit Zuid-China. Het 2de dorp wa dat van de Shan. Dit zou de oorspronkelijke bevolking zijn geweest van deze streek en ze zijn etnisch ook het meest verwant met de Thai.
We waanden ons terug gekatapulteerd in de tijd... al beschikten ze dan wel weer over een tv (en dus elektriciteit).

Op de terugtocht zijn we nog gestopt bij een waterval. Prachtig om zien, hoe kan het ook anders...

Morgen trekken we naar de giraffevrouwen, dat is nog een andere stam die in deze omgeving leeft.

Tot volgende keer!