Tsunami-oefening

In Phuket was het opvallend dat er zo weinig te zien is van de tsunami. Wat we wel zagen aan het strand van Patong en op dat ene Phi Phi eiland, waren bordjes met 'Tsunami escape route'.

De dag voor we naar huis vertrokken, vonden we op onze hotelkamer een brief met de aankondiging van een Tsunami-oefening voor de volgende dag. We hebben dit niet meer meegemaakt aangezien we zeer vroeg in de ochtend reeds vertrokken. Op deze link wordt echter over deze oefening bericht gedaan:

Documentatie...

De witte tempel bij Chiang Rai
Dankzij Anila volgende interessante informatie over de witte tempel bij Chiang Rai: The White Temple (thai-blogs.com)
En ook deze is interessant, wel in het Thais, maar overal klikken levert foto's op, ook van de muurschilderingen!
En deze...

De giraffevrouwen
Interessant... en een andere kijk op deze mensen en hun omstandigheden...
Karen Long Neck Hilltribe - Padaung
'Long necks' in Thailand (The Asian Pacific Post)
Shackled by the Neck (Asia Sentinel)
Blog van een 24jarige long neck!

Foto's

Voor wie in onze foto's geïnteresseerd is en deze graag rustig en wanneer men maar wil, wenst te bekijken...

1. vertrek en eerste dag in Bangkok
2. dag 2: de drijvende markt
3. dag 3: de tempels van Bangkok en de klongs, Chinatown
4. dag 4: het zomerpaleis van de koning en bezoek aan Ayuthaya
5. dag 5: Phitsanuloke en Sukothai
6. dag 6: van Phitsanuloke naar Chiang Rai
7. dag 7: Boottocht op de Mae Kok, olifantentocht, de gouden driehoek en de grens met Myanmar
8. dag 8: van Chiang Rai naar Chiang Mai met onderweg bezoek aan de noordelijke ambachten
9. dag 9: naar de Doi Suthep (de berg bij Chiang Mai)
10. dag 10: Mae Hong Son
11. dag 11: Mae Hong Son, bezoek aan de langenek (Padaung) vrouwen
12. dag 12: een lange dag reizen van Mae Hong Son naar Kanchanaburi
13. dag 13: Kanchanaburi, de dodenspoorweg en het nationaal park van Sai Yok
14. dag 14: vrije dag in Kanchanaburi, in de late namiddag olifantenbad
15. dag 15-20: Phuket

Reisroute:

(blauw=verblijf, groen=bezocht)

Weer thuis...

We zijn weer thuis. Geheel volgens planning. Rond 22:30 Belgische tijd stapten we uit ons 10e (!!!) vliegtuig van deze reis. Voor ons was dat eigenlijk 3:30 donderdagmorgen. We waren in het hotel vertrokken om 7:30, in het totaal dus 20 uur onderweg. Eerst toch zeker een uur rijden naar de luchthaven van Phuket, wachten, ongeveer een uur vliegen naar Bangkok. Daar sloot de vlucht naar Frankfurt zeer dicht aan. In Frankfurt 2,5 uur wachten en dan nog drie kwartier naar Brussel.

Ik moet weer wennen aan een azerty-klavier en zelfs het links rijden was in Thailand uiteindelijk 'gewoon' geworden, zodat ook dat eerst een beetje raar was.

Theoretisch hadden we het goed bekeken. Thuis komen tussen 23u en 24u, direct gaan slapen en we zouden direct aangepast zijn aan het uurverschil. Zo dachten we... maar het schijnt precies niet zo te werken. Rond 5u was ik toch al wakker... toch nog blijven liggen, maar rond half 8 vond ik het welletjes. En in no time ben je dan voortdurend bezig met de valiezen, de was, vanalles eigenlijk. Onze Mil en Anny hadden gezorgd voor brood en beleg zodat ik me zelfs nog niet moet verplaatsen om de eerste proviand binnen te halen. Wat een service... thanks!

Het gewone leven kan weer beginnen. Maar deze reis heeft wat mij betreft meer gebracht dan ik vooraf had durven verwachten. Ze zal niet gauw vergeten worden. Nu nog een soort fotoverslag maken, dat wordt zeker weten nagenieten!

Laatste avond op Phuket

De koffers zijn zo goed als gemaakt, we zijn klaar om te vertrekken. Het is voorbij! Op voorhand lijkt het een heel lange reis, drie volle weken, maar nu lijkt het ineens zo kort. We zijn natuurlijk blij dat we iedereen zullen terugzien tijdens de komende dagen. Maar Thailand is zo'n aangenaam land om in te vertoeven, echt een aanrader voor iedereen.

Vandaag hebben we heel hard ons best gedaan om nog eens goed te relaxen ;-) Dat betekent dus uitslapen om te beginnen en dan een heerlijk ontbijt. Vervolgens gingen we languit op de ligstoelen aan het zwembad en aan het strand liggen.

Aan het strand ontdekten Thomas en ik een dienst van het hotel die we veel eerder hadden moeten kennen. Bij een huisje aan het strand kan je gratis mountainbikes en kayaks lenen. Wij kozen voor het laatste en zijn met volle moed de zee op gegaan. Na drie kwartier roeien, kwamen we bij een klein onbewoond eilandje dat voor de kust ligt. Het bleek een natuurreservaat te zijn en het was er prachtig. Op het kleine strandje rustten we even uit voor de terugvaart. Deze bleek uiteindelijk door de stroming vlotter te gaan. Zo waren we op de laatste dag dan toch weer een avontuur rijker.

's Avonds ging ons gezelschap verder relaxen in Phuket Town. Het begon met een lekker etentje op zijn Thais. Dat is dus noedelsoep en allerlei schotels die wel wat weg hebben van Chinees. Eva en mama profiteerden nog een laatste keer van de Thaise specialiteit bij uitstek: een hemelse massage. De avond werd uiteindelijk afgesloten met een cocktail in het hotel. Volledig ontspannen zouden we nu klaar moeten zijn voor de lange reis terug naar België. Morgen begint de dag rond 6 uur (1 uur Belgische tijd) en we zouden rond 22h30 op Zaventem moeten landen.

Tot binnenkort,

Koen

Het is al een tijdje geleden dat we jullie nog eens foto's hebben kunnen sturen. Hieronder zien jullie twee foto's van Maya Bay tijdens onze uitstap naar de Phi Phi eilanden. Dit was één van de locaties waar ze de film "The Beach" met Leonardo Dicaprio hebben opgenomen.

Enjoy!

De laatste dagen...

Jammer genoeg zijn we van onze laatste dagen aan het genieten. Maar het is natuurlijk mooi geweest... een mens moet ook niet te veel van het goede willen...

Eigenlijk had voor mij de rondreis wel 3 weken mogen duren... ik geniet daar meer van dan van niksen aan het strand of zwembad. En tot mijn verwondering moet ik zeggen dat die 2weekse rondreis bijlange niet zo vermoeiend is geweest als ik verwacht had. Hoewel... als ik zie hoe Leen en Thomas gisteren gemaft hebben, dan zou je toch denken dat ze toch wat hadden te recupereren...

Vandaag hebben we de uitstap naar de Phi Phi eilanden gemaakt. Gisteravond en vannacht was het verschrikkelijk slecht weer geweest zodat we al vreesden dat deze trip misschien niet zou kunnen doorgaan. Gelukkig was dat niet het geval. Alle regen was er al uitgevallen zodat het vandaag droog bleef en de zee was ook in mijn ogen vrij kalm. Hoewel je op zo'n speedboot moeilijk van 'kalm' kan spreken. De Phi Phi eilanden zijn toen door de tsunami volledig overspoeld geweest zodat hier heel veel doden zijn gevallen, maar wederom heb ik niet veel kunnen merken hiervan... ik blijf dat erg bizar vinden... Wat je wel ziet (en dat was in Patong ook), een 'tsunami escape route', wegwijzers die je zou moeten volgen als er een tsunami aankomt. Vreemd toch? Zoiets als vijgen na pasen... En ook: wie heeft op zo'n moment nog tijd om die route te volgen? En is het niet zo dat een tsunami zoals die van 3 jaar geleden heel uitzonderlijk is?

Mooie natuur is het alleszins bij de Phi Phi eilanden, adembenemend... Maar toch vond ik deze trip veel te commercieel. Massa's speedboten doen precies hetzelfde traject. Je ademt meer de stinkende uitlaatgassen van die boten in dan dat je echt kan genieten van de natuurpracht. Wie me een beetje kent, weet trouwens wel dat ik een aversie heb voor plaatsen met veel mensen... Daarom ben ik toch wel blij met onze hotelkeuze hier... erg afgelegen, maar juist daardoor rustig en stil. Ik heb gisteren uren alleen op een ligstoel aan het strand onder een boom gelegen (want ik verkies ook nog eens het strand boven het zwembad, hoewel deze dus gewoon naast elkaar gelegen zijn). Dat is toch pure luxe? Foto's van dat strand staan al in een posting van Koen dacht ik...

Oh, toch niet zie ik nu... Er is wel de 2e foto van het zwembad waar je op de achtergrond de zee ziet... wel, aan het zwembad is er een trap naar beneden die naar het strand voert... (foto's volgen vast later nog!)

Phuket per scooter

Helloa everybody!

Gisteren is het nog een hele belevenis geweest om terug aan ons hotel te geraken. Gelukkig kwamen we een ontzettend vriendelijke taxi-chauffeur tegen die ons aan het hotel afzette. Deze meneer deed de reputatie van zijn land/volk zeker eer aan. De gastvrijheid en eeuwige glimlach van de Thai kwam goed tot uiting. Zoals hij vertelde was het inderdaad zo dat de tuktuk's niet zo ver en zeker niet in de bergen konden rijden. Rond middernacht lagen we dan eindelijk in ons bedje.

Vandaag hebben Koen en ikzelf een scooter gehuurd. Hiermee zijn we eerst naar het onderzoekscentrum voor het zeeleven gereden. Hier staan vele grote aquaria met alle kleine en grote vissen (ook haaien)! In grote bassins konden we ook naar een aantal grote zeeschildpadden kijken.

Intussen zijn we op weg naar de leuke baaitjes die Stephane ons aanraadde. We werden echter verrast door een tropische regenbui, waardoor we even aan de kant zijn gegaan. Om van de nood een deugd te maken, zijn we vlug een goedkoop internetcafeetje binnengesprongen. Zo blijven jullie ook weer op de hoogte.

Natte groetjes,
Eva en Koen


EDIT KOEN

En we hebben nog een paar foto's van ons op die scooter. Ge moet u ni generen hoor, we lagen zelf ook dubbel toen we ons zo zagen zitten ;-)

And off we go!


Onderweg kwamen we de mooiste plekjes tegen. Hier zien jullie er enkele:

Dit strand en dat eilandje hadden we al eens op foto gezien! Klopt toch hé, Stephane? Want Eva was die dag navigator, je weet dus nooit :-p

Insecten (Klik op deze titel om te lezen)

Er zijn nog wat foto's van vlinders aan ons vorige artikel toegevoegd. Ga maar snel een kijkje nemen.

Groetjes,

Koen

Heerlijk uitrusten!

Vandaag is er eigenlijk niet zo veel te vertellen. We zijn gewoon eens een dagje aan het zwembad en aan het strand gebleven. Men heeft ons gewaarschuwd voor de felle zon op Phuket en dat we dus zeker zonnecrème moeten gebruiken. Dan nog moet je opletten hebben we gemerkt, want sommigen beginnen al wat rood te worden. Het weer is dan ook uitstekend hier, het dagelijkse buitje buiten beschouwing gelaten.

In de namiddag zijn we naar Patong vertrokken. Dat is toch wel een eindje. Eerst met het busje van het hotel naar Phuket Town en daar met de lokale bus tot in het centrum van Patong. Deze laatste bus was een hele belevenis. Je kan ze niet vergelijken met die van bij ons. Het is moeilijk om ze te beschrijven (foto zal wel volgen waarschijnlijk), maar ik kan alvast verklappen dat er geen ramen in zitten en dat ze bergop niet veel sneller dan een fietser gaan.

We hebben Patong wat kunnen zien, en we zijn blij dat ons hotel hier niet gelegen is. Het nachtleven is er dan wel bruisend, maar zelfs overdag is de drukte storend te noemen. Het is maar wat je voorkeuren zijn natuurlijk. Wij genieten alleszins meer van de gezelligheid en de rust van ons hotelletje aan de andere kant van het eiland. Het is nu alleen nog hopen dat we vervoer terug vinden, want de bus rijdt niet meer! Het is nu 22 uur in Thailand, maar gelukkig kan je de hele nacht lang tuk-tuks vinden.

Intussen hebben we ook al plannen gemaakt voor de komende dagen. Morgen bezoeken we een groot zeeaquarium, niet zo ver van het hotel. De rest van de dag rusten we nog wat uit, maar Eva en ik gaan misschien een scooter huren om de omgeving wat te verkennen. Maandag hebben we een daguitstap geboekt: een hele dag met de boot naar de Phi Phi eilanden (wel degelijk uit te spreken met een P en zonder de H). Naar het schijnt kan je er ook heerlijk snorkelen, echt iets voor mij, ik kijk er al naar uit.

Dat was het weer voor vandaag. Als we morgen nog eens naar Phuket town gaan (kwartiertje rijden) horen jullie wel weer van ons!

Groetjes van ons alle vijf,

Eva, Koen, Leen, Linda en Thomas

Olifantenbad en strandbestemming

Dag allemaal,

Deze keer sturen we ons berichtje vanuit Phuket Town. We zijn immers deze middag aangekomen op onze strandbestemming. We verblijven in een klein en afgelegen, maar heel leuk, hotelletje (Novotel Panwa Beach Resort). Aan luxe ontbreekt het niet, maar alles in het hotel is dan ook naar Thaïse normen ontzettend duur. We gaan hier proberen uit te rusten en onze vele indrukken van de voorbije weken, op een rijtje te zetten.

Zoals reeds gezegd stond er ons gisteren een leuke verrassing te wachten in Kanchanaburi. We hebben deelgenomen aan de Night Safari. Per jeep werden we naar een Karendorp gebracht. We kwamen reeds eerder op onze reis met dit bergvolk in contact. Het zijn deze mensen die echte specialisten zijn in het temmen van de olifanten.

Aangekomen in het dorp, werden we heel openhartig onthaald door de kinderen die er wonen. Zij toonden ons de weg naar de olifanten. Deze mochten we dan in de rivier gaan wassen. Dat was een buitengewoon leuke ervaring. De dieren genoten er duidelijk van eens lekker geschrobd te worden. Daarenboven gingen ze (met ons op hun rug) kopje onder in de rivier en ze spoten ons ook nat met hun slurf (de foto's van in het water staan nog op het toestel van Koen zijn mama. Deze hebben jullie dus nog tegoed).

Na de wasbeurt mochten we een ritje maken op de rug van onze 'propere' olifant. Eerst zaten we op het stoeltje op de olifant, nadien mochten we één voor één plaatsnemen in zijn nek. Best wel leuk, te vergelijken met een paard (alleen iets breder :o) ). Het schuurde wel wat aan je billen...

De avond werd in schoonheid afgesloten met een heerlijke BBQ. Het was de laatste dag dat de groep van de rondreis samen was en het is een heel gezellig afscheid geworden. Ondertussen zijn we allemaal naar onze gekozen strandbestemming vertrokken. We zien elkaar waarschijnlijk terug op de vlucht naar België.

Zoals jullie kunnen zien op de foto's, ziet ons strand er paradijselijk uit. Ik kan jullie wel vertellen dat ons paradijsje een beetje afgelegen ligt. Dat heeft ook nadelen, want om naar het dorpje te gaan moeten we steeds vervoer zoeken. Daarenboven is alles in het hotel redelijk duur voor wat we gewoon geworden zijn.

Voor morgen staan er geen excursies op het programma. We moeten nog eens overleggen welke excursie(s) we hier willen doen. Morgenavond gaan we alvast eens een kijkje nemen in Patong. Hopelijk vinden we daar weer een internetcafeetje. Zo kunnen we jullie op de hoogte houden en hopelijk kunnen we ook al wat leuke reacties lezen.

Tot morgen!

Groetjes,
Eva en Koen

Vanuit Phuket Town

Enkele dagen geleden zaten we nog in het hoge noorden van Thailand, nu zitten we in het zuiden. Het was vanmorgen heel vroeg opstaan (4:45) om vanuit Kanchanaburi eerst met een minibus naar de oude luchthaven van Bangkok te rijden om vervolgens het vliegtuig naar Phuket te nemen. Dit is slechts een vlucht van een uur, dus dat gaat erg snel voorbij. Eerst kregen we in de namiddag bezoek van de vertegenwoordiger van Besttours die ons allerhande informatie bezorgde en de rest van de namiddag hebben we gewoon relax aan het strand onder een boom (ik toch) gelegen. Het strandje hoort bij het hotel, dus direct vanuit de kamer naar het strand. Anderhalfuur geleden hebben we een taxi naar Phuket stad genomen om daar wat te gaan eten en natuurlijk ook te internetten! Het is wel even rijden, het hotel ligt dus echt wel wat afgelegen.

Wat we de volgende dagen gaan doen, ligt nog niet helemaal vast. Natuurlijk strand, maar we willen zeker ook de zee op. We hebben wel al afgesproken om morgen in de late namiddag naar Patong te trekken, dat is nog verder weg dan Phuket Town, maar we willen dat natuurlijk wel gezien hebben.

Het voelt een beetje vreemd moet ik zeggen... van de vrij drukke rondreis plots in een soort van leegte (wat zullen we eens gaan doen???).

Aan de man van Besttours vroeg ik of er nog wat te zien is van de gevolgen van de tsunami... niet dus volgens hem en dat vind ik toch wel raar... net alsof men de sporen daarvan zo snel mogelijk heeft willen uitwissen en dat men er liever niet aan herinnerd wordt...

Drukke dag in Kanchanaburi

Eergisteren was het een heel vermoeiende dag. We waren de hele dag onderweg van Mae Hong Son naar Kanchanaburi. Doordat we vrij laat toegekomen zijn, was er enkel tijd om nog snel iets te eten in het prachtige hotel en nadien zijn we onmiddellijk ons bedje ingekropen. Er stond namelijk een zware dag op ons te wachten.

Die zware dag was dus gisteren. Op het programma stonden een stukje oorlogsgeschiedenis (de Dodenspoorweg en een kamp van krijgsgevangenen), een bezoek en lunch in een nationaal park en tenslotte gingen we nog een Cambodiaanse tempel bezoeken.

Van op school kennen we vaak enkel de gebeurtenissen die zich in eigen land tijdens de tweede wereldoorlog hebben afgespeeld. Zoals het woord het reeds zegt, zijn wereldoorlogen echter over de grenzen heen. Op hetzelfde moment werd er dus ook gevochten hier in Thailand.

Zoals bij ons de Duitsers imperiale dromen hadden, waren het hun bondgenoten in Azië, de Japanners, die hun rijk wilden uitbreiden tot en met Indië. Op hun weg moesten ze onder andere door Thailand, wiens leger veel minder goed uitgerust was. Hierdoor gaven ze zich na één dag over. Het volgende land op hun weg naar Indië was het voormalige Birma. Om hun troepen in Birma te bevoorraden was het van strategisch belang dat ze goed transport hadden. Eerst werden de troepen bevoorraad via de zee, maar de Japanners besloten om een spoorweg dwars door Thailand aan te leggen om de bevoorrading te verbeteren. Deze spoorweg werd door krijgsgevangenen (Engelsen, Nederlanders, Australiërs en Amerikanen) en Thaïse gerekruteerden aangelegd, dwars door de jungle heen. Er moesten een aantal hindernissen overwonnen worden. De brug over de River Kwai en Hellfire Pass, die we bezochten, zijn daar voorbeelden van.

Het gebied werd in die tijd geteisterd door veel ziektes die eigen zijn aan de jungle, zoals malaria en cholera. Samen met mensonwaardige omstandigheden, waarin de arbeiders moesten leven, leidde dit tot een ongelooflijk groot aantal doden. Er kwamen ongeveer 12.500 krijgsgevangenen om het leven en 80.000 Thaïse arbeiders. Volgens de Japanse ingenieurs zou de spoorweg in zeven jaar gebouwd kunnen worden. Door dwangarbeid werd de klus echter geklaard in zeventien maanden. Ze zou daarna echter niet veel meer dan een paar jaar in gebruik zijn. Door de vele doden die er bij de bouw vielen, zegt men wel eens dat er onder elke dwarsligger van de spoorweg een dode ligt.

Van de dodenspoorweg bezochten we eerst een reconstructie van een krijgsgevangenenkamp. In het kamp hingen tekeningen en brieven van krijgsgevangen op. Hierdoor konden we ons een menselijker beeld van hun situatie vormen. Daarna bezochten we de brug zelf. Vervolgens ging het met de bus naar Hellfire Pass. Dit is een stuk van de spoorweg waar men zich met houwelen en dynamiet een weg door de rotsen moest banen. We konden een wandeling maken door de kloof. Hier en daar zagen we zelfs nog boorkoppen in de rotsen zitten. Door het zien van dergelijke zaken, wordt de geschiedenis ineens veel tastbaarder. Na onze wandeling brachten we een bezoek aan het museum, waar we onder andere twee aangrijpende filmpjes te zien kregen. Eva heeft hier ook een DVD met de documentaire gekocht. Deze zal zeker van pas komen als ze het in haar klasje over de oorlog heeft.

Deze voormiddag was toch wel heel zwaar voor een vakantie. Nog steeds onder de indruk, bracht de bus ons naar een prachtig nationaal park. In een mooie exotische omgeving konden we genieten van ons middagmaal. Het was een lunch zoals we er niet veel zullen meemaken. Ons eten werd immers geserveerd op een drijvend restaurant. We werden voortgetrokken over de rivier tot bij een aantal watervallen, waar de liefhebbers onder ons een verfrissende duik konden nemen.

Het was de bedoeling om daarna de trein over een stukje van de Dodenspoorweg te nemen. Toen we aankwamen, was de trein reeds tien minuten vertrokken. Jammer, want dit had zeker een bijzondere ervaring geweest. In de plaats hiervan bracht de bus ons terug naar een plaats waar we aapjes op de weg gezien hadden. We konden hen iets geven om te eten en ondertussen foto’s maken.

Tot slot werd de dag afgesloten met een bezoek aan een Cambodiaanse tempel. De ruïne die overgebleven is, is reeds zevenhonderd jaar oud. De stenen die gebruikt werden, zijn anders dan bij andere tempels. Het is lavasteen en ook het Boeddhabeeld dat we te zien kregen, zag er anders uit. Ook hier lag de tempel in het midden van een prachtige natuur.

Het was vandaag Koen zijn verjaardag. En met alles wat we vandaag gezien hebben, is het zeker één om nooit te vergeten. ‘s Avonds zijn we ook nog allemaal samen iets gaan eten in één van de restaurants van het hotel. Het was lekker, maar vooral heel gezellig. We waren wel wat moe en we waren allemaal blij wanneer we in ons bedje lagen.

Vandaag stond er nog niets gepland en we konden dus eens uitslapen. We zullen van de tijd gebruik maken om nog eens over de brug over de River Kwai (deze ligt vlakbij ons hotel) naar de andere kant van de rivier te gaan. Voor de rest zullen we genieten van het hotel en zijn prachtige omgeving. Er staat ook nog een leuke verrassing op ons te wachten. In de late namiddag gaan we namelijk de olifanten een bad geven (en zij waarschijnlijk ook aan ons :o) ). Er staan ginder ook nog andere dingen te gebeuren, maar daar horen jullie morgen waarschijnlijk meer over.

Morgen moeten we vroeg uit de veren, want we vertrekken naar onze laatste stop: de strandbestemming in Phuket. Dat wordt een halve dag reizen.

Tot dan!


Kusjes,

Eva en Koen

Vanuit Kanchanaburi

De rondreis zit er eigenlijk op. Morgen vertrekken we (heel vroeg) naar Phuket. Het is ongelooflijk hoe snel deze 2 weken voorbij zijn gegaan.

Dit IS zeker weten de reis van mijn leven. Wat ben ik blij dat ik na al het getwijfel en geaarzel op dat ene moment toch de telefoon genomen heb, Nadine gebeld heb op haar werk en gezegd heb 'GO'. Het doorslaggevende element was op dat ogenblik dat als ik ooit een dergelijke reis met al mijn kinderen wilde doen, dat NU het moment was. Omdat ze dat alledrie nu nog graag wilden doen en dat volgend jaar of later dit misschien al heel anders zou liggen.

Overigens is het stilaan duidelijk dat Leen in de tussentijd tussen reis boeken en vertrek, iemand heeft leren kennen en dat zij vaak met haar gedachten 'ergens anders' zit. Toch hoop ik dat deze reis ook voor haar onvergetelijk zal zijn. Dat het dat is voor Koen, Eva en Thomas is wel zeker. We genieten allemaal heel erg.

Gisteren was in feite onze laatste uitstap van de rondreis (de dag daarvoor was een hele dag reizen van Mae Hong Son naar Kanchanaburi). Een uitstap met als kernthema de dodenspoorweg aangelegd door krijgsgevangenen in WOII. Bijzonder indrukwekkend.
In de jaren 30 waren de Japanners begonnen aan hun verovering van Azie. Ze wilden doordringen naar India en wilden dat doen via land. Daarom moest een spoorweg van 415km aangelegd worden die Maleisie met Birma zou verbinden, dwars door Thailand dus, door onherbergzaam gebied, dwars door bergen heen en over rivieren. Ingenieurs hadden berekend dat die aanleg 7 jaar zou duren. De Jappen gebruikten echter om en bij de 18000 krijgsgevangenen van de Westerse landen die actief waren in de reeds bezette gebieden, te weten Nederlanders, Britten, Amerikanen en Australiers. Daarnaast ronselden ze ook nog 200000 Aziaten op valse gronden. De spoorweg werd afgewerkt in 17 maand. De mensen moesten 18u per dag in de hitte en in onmenselijke omstandigheden werken. Voor elke dwarsligger van het spoor viel er 1 dode... Dit is weer eens een voorbeeld van de gruwel van oorlog. De spoorweg is uiteindelijk 20 maand gebruikt geweest...
In het museum dat we bezocht hebben, wordt het hele verhaal gedaan aan de hand van foto's en tekeningen gemaakt door een van de gevangenen. Ook zijn er tal van krantenartikelen uit Nederlandse kranten, dus gemakkelijk voor ons om lezen...

Een restant van de spoorweg is onder andere de wereldberoemde brug over de River Kwai. Ons hotel ligt hier op een paar honderd meter vandaan. Ik ben de brug overgestoken om dit internetcafe te kunnen bereiken.
We bezochten ook de graven van de omgekomen krijgsgevangenen. Een terrein vergelijkbaar met de kerkhoven in de westhoek met de gesneuvelden van de eerste wereldoorlog.



Wederom een prachtige omgeving is het hier. 's Middags kregen we de lunch op een vlot dat voortgetrokken werd door een bootje over de rivier. Er werd gestopt aan een waterval en dat betekende veel waterpret.

Vanavond gaan we olifanten wassen en dan is ons verblijf hier ook alweer ten einde. De volgende dagen in Phuket kunnen we gebruiken om te bekomen, te genieten van zee, zon en strand en ook om misschien een poging te wagen om alle indrukken van deze reis op een rijtje te zetten. Het zal geen kleine klus zijn. Ik alleen heb al om en bij de 1300 foto's. Daar komen nog eens de foto's van Koen en Leen bij... Het wordt een hele opgave voor wie al onze foto's zou willen bekijken!

Dorp van de Kayan (lange nek vrouwen)

Gisteren stond het dorp van de Kayan of Paduang vrouwen op het programma. Dat is de stam waar de vrouwen vele ringen rond de hals dragen, waardoor ze ook giraffevrouwen genoemd worden. Eerst gingen we op de lokale markt van Mae Hong Son een aantal spulletjes kopen om aan de inwoners van het dorp te schenken. Van daaruit ging het per vissersboot naar het dorp. Dat is immers enkel via de rivier te bereiken, we moesten een half uurtje varen.

De vrouwen wouden maar al te graag samen met ons op de foto.


Deze foto hieronder is geen postkaart, geloof ons maar op ons woord, we hebben hem zelf genomen!

Eén van de vrouwen is met ons meegekomen op de terugweg. Ze heeft samen met ons geluncht en 's avonds was ze onze special guest op de Koreaanse barbecue die gepland was. Dit was een facultatieve uitstap en na de uitgebreide lunch hadden we ervoor gekozen dit diner over te slaan. Later hoorden we dat het heerlijk en vooral heel leuk was. Misschien spijtig dat we er niet bij waren.

Dit was één van de meest indrukwekkende uistappen van onze reis. We hebben er echt van genoten en we waanden ons helemaal in een andere wereld.

Nu zitten we eigenlijk op de luchthaven van Chiang Mai te wachten op onze verbinding naar Bangkok (waar we de bus nemen naar Kanchanaburi, een rit van drie uur). Tussen beide vluchten zit ongeveer drie uur en we maken van deze tijd gebruik om nog iets op de blog te zetten.

Groetjes,

Van iedereen!

Een andere kijk op het schoolleven

Vandaag zijn we naar het dorp van de lange-nek-vrouwen en lange-oor-vrouwen geweest. Dit zijn twee stammen die deel uitmaken van het Karen-volk. Het zijn mensen die oorspronkelijk in de bergen in Myanmar (Birma) leefden en die daar een strijd leveren voor een eigen staat. Sommigen kozen echter voor een rustiger leven en vluchtten naar Thailand.

In dit dorp hebben ze zelfs een eigen schooltje dat we mochten bezoeken. De omstandigheden zijn niet te vergelijken met ons eigen land. Een stenen gebouw moet je niet verwachten. Zoals de hutten is het schooltje volledig in hout opgetrokken. Voor de rest viel het eigenlijk nog goed mee. Ze hebben verschillende "lokaaltjes" en in elk lokaal waren er borden, banken en zelfs didactisch materiaal.

Op deze foto kan je zien, dat de leerkrachten hier ook werken met een uurrooster. Net zoals bij ons hebben de kinderen een speeltijd om 10 uur en een middagpauze van een uur. Daarnaast zie je ook een overzicht van de vakken die er gegeven worden. Wat ons opviel, is dat de kinderen reeds op jonge leeftijd 4 talen aangeleerd krijgen: Thais (omdat ze in Thailand wonen), Burmees (voor het geval ze terug zouden keren naar Birma), Karen (de taal van hun eigen volk) en tenslotte het Engels (als internationale taal).

Als leerkracht voelde ik mij wel goed in mijn vel tussen deze kinderen en op deze school. Ook al was ik mij niet bewust van dat gevoel, anderen maakten er mij op attent dat ik straalde tussen de kinderen. Waarschijnlijk heb ik dus de juiste job gekozen :-)

Typisch vervoer in Thailand

Zowat alle vervoersmiddelen moeten tijdens onze reis reeds de revue gepasseerd zijn, gaande van taxifietsen (riksjas) tot jumbojets. Een aantal zijn zeer typisch voor Thailand:

Dit zijn de riksja's waarmee we in Phitsanulok naar de insectenmarkt gereden zijn:

Op verschillende plaatsen maakten we gebruik van de Tuk tuk om ons van het hotel naar het centrum te verplaatsen. Ze zijn goedkoop, handig en natuurlijk heel leuk!


Op sommige plaatsen zie je pickups met bankjes in hun laadbak en een dak daarover. In Chiang Mai noemen ze dat "red cabs", omdat de meeste in knalrood geverfd zijn. Deze heeft ons naar de top van de berg Doi Suthep in Chiang Mai gebracht, waar we een prachtig uitzicht hadden en een mooie tempel konden zien.

Beestjes in Thailand

Het tropische klimaat hier in Thailand zorgt ervoor dat je hier veel verschillende dieren en vooral insecten tegenkomt. Die worden hier trouwens ook gegeten, een paar dagen geleden gingen we de insectenmarkt van Phitsanulok bezoeken. Behalve gefrituurd op de markt hebben we ook vele soorten levend tegengekomen, gaande van de prachtigste vlinders tot de meest afschrikwekkende spinnen. Hier zie je er een aantal:

Dit is een nachtvlinder die we bij ons huidige hotel (in Mae Hong Son) tegenkwamen. Hij viel ons vooral op door zijn grootte. De vleugelwijdte moet bijna 10cm geweest zijn.

Deze spin zijn we reeds 2x tegengekomen. De eerste keer was aan de ruïnes van de oude stad Sukhothai. Vandaag zat ze weer bijna in mijn nek aan het restaurant waar we geluncht hebben. We kwamen net terug van het dorp van de langenekvrouwen. Het is eigenlijk een prachtige spin. Het achterlijf is goudkleurig en glanst op in het zonlicht.

Ik weet niet goed wat voor insect dit is, opvallend was het wel! Eerst dacht ik dat het een wandelend blad was, maar ik heb even een foto gezocht en daar lijkt het niet op. Weet iemand hoe dit beestje heet?
Volgens Anila is het een spaanse juffer, een soort sprinkhaan. Bedankt!

Als we nog van die prachtige vlinders zien probeer ik zeker een foto te maken, maar dat is niet zo gemakkelijk. Jullie zullen natuurlijk de eersten zijn om ook een kijkje te nemen!



We hebben nog wat kiekjes kunnen nemen. Een mooie rups die we tegenkwamen aan de ruïne van een Cambodiaanse tempel. En uit mooie rupsen komen natuurlijk mooie vlinders. We hebben er zelfs nog mooiere zien vliegen, maar ze blijven niet altijd even mooi poseren voor de camera ;-)

Onze verslagcabine ;-)

Het is hier niet moeilijk om toegang te krijgen tot het Internet en het is nog goedkoop ook. Bijna op iedere hoek van de straat is er een internetcafé'tje. Van onze verslaggever ter plaatse:

Het relaas van vandaag: Minderheden in de bergen en waterval

Vandaag zijn we van Chiang Mai naar Mae Hong Son gevlogen. Het was wel een beetje een avontuur, want nog nooit zaten we in zo'n klein vliegtuigje.

De eerste uitstap in Mae Hong Son was reeds in de namiddag gepland. We zijn met minibusjes door de jungle de bergen in gereden. Daar wonen een aantal minderheden die om allerlei redenen onderdak in Thailand gevonden hebben. Ze leven er vrij primitief, maar hebben opmerkelijk genoeg wel een televisietoestel. polygamie is er normaal en het resultaat is dat er veel kinderen zijn. Daarom hadden we wat snoepjes en potloden voor hen meegenomen. Het deed ons natuurlijk een groot plezier te zien hoe blij ze hiermee waren.


In het tweede bergdorpje dat we bezochten, werd arabica koffie en thee verbouwd. Hiervan hebben we mogen proeven en het was heerlijk :-)

Op de terugweg onthulde de jungle ons één van zijn mooiste kanten: een prachtige waterval. Dat leverde natuurlijk mooie foto's op.


Deze avond zijn we gaan eten in een lokaal restaurantje, een rijsttafel. We hadden allemaal grote honger na een lange dag. We zijn nog snel in het Internetcafé binnengesprongen zoals je kan merken. Maar nu moeten we ons haasten, want het minibusje wacht ons alweer op.

Slaapwel iedereen en tot schrijfs!

Koen